เรื่องหมอชีวก
เปิดเรื่อง
เทวทัตร่วมคิดกับอชาตศัตรู กลิ้งหินจากคิชฌกูฏ ยอดเขารับหินไว้ แต่สะเก็ดกระทบพระบา
เทวทัตร่วมคิดกับอชาตศัตรู กลิ้งหินจากคิชฌกูฏ ยอดเขารับหินไว้ แต่สะเก็ดกระทบพระบาทพระศาสดาจนเลือดห้อและปวดมาก ภิกษุนำไปมัททกุจฉิ แล้วตามพระประสงค์ไปสวนมะม่วงชีวก หมอทราบเรื่องจึงถวายเภสัชและพันแผล หมอไปดูผู้ป่วยในเมือง ขอคงผ้าพันจนกลับ แต่กลับไม่ทันประตูปิด จึงกังวลว่าจะทำให้พระสรีระเร่าร้อนตลอดคืน คืนนั้นพระศาสดาทรงทราบว่าหมอกลับไม่ทันประตู จึงรับสั่งพระอานนท์ให้แก้ผ้าพัน แผลหายสนิทแล้ว รุ่งเช้า หมอชีวกรีบมาเฝ้า ทูลถามว่าความเร่าร้อนเกิดในพระสรีระหรือไม่ ตรัสว่าความเร่าร้อนสงบแล้วที่โพธิพฤกษ์ ทรงหมายความร้อนทางจิตจากกิเลส ผู้สิ้นวัฏฏะและเครื่องร้อยรัดไม่มีความโศกเช่นนั้น พระขีณาสพยังรับความหนาวร้อนและเจ็บทางกายได้ คาถานี้กล่าวถึงจิตพ้นกิเลส จบเทศนาหลายคนบรรลุอริยผล
ตัวอย่างภาพในเรื่อง
