นิทานธรรมบท
เรื่องพระเพฬัฏฐสีสเถระ
3 หน้าอ่านราว 2 นาที
เปิดเรื่อง
พระเพฬัฏฐสีสะบิณฑบาตฉันแล้วไปอีกถนน รับข้าวตากเก็บวิหาร อยู่สุขในฌานหลายวันแล้วฉ
พระเพฬัฏฐสีสะบิณฑบาตฉันแล้วไปอีกถนน รับข้าวตากเก็บวิหาร อยู่สุขในฌานหลายวันแล้วฉันเมื่อจำเป็น ไม่อยากแสวงบ่อย ภิกษุติเตียนทูลเรื่อง ทรงบัญญัติสิกขาบทห้ามสั่งสมต่อไป แต่พระเถระทำก่อนบัญญัติด้วยมักน้อยจึงไม่มีโทษนั้น ทรงสอนผู้ไม่สั่งสม กำหนดรู้อาหาร และมีวิโมกข์เป็นอารมณ์ คติไปตามยากดุจนกในอากาศ การสั่งสมมีทั้งกรรมและปัจจัย ส่วนการกำหนดรู้อาหารสามคือรู้ตามจริง พิจารณาปฏิกูล และละความกำหนัดด้วยปัญญา สุญญตะ อนิมิตตะ และอัปปณิหิตะในที่นี้เรียกนิพพาน เพราะว่างและพ้นราคะโทสะโมหะ ไม่มีนิมิตหรือความตั้งด้วยกิเลส ผู้มีนิพพานเป็นอารมณ์ไม่มีคติที่บัญญัติในภพเหมือนผู้ยังยึดถือ จบเทศนาหลายคนบรรลุอริยผล มีโสดาปัตติผลเป็นต้น
ตัวอย่างภาพในเรื่อง
