เรื่องภิกษุ ๕๐๐ รูป

เปิดเรื่อง

เวรัญชพราหมณ์นิมนต์พระศาสดากับสงฆ์ห้าร้อยจำพรรษา แต่ถูกมารดลใจให้ลืม เมืองข้าวแพ

เวรัญชพราหมณ์นิมนต์พระศาสดากับสงฆ์ห้าร้อยจำพรรษา แต่ถูกมารดลใจให้ลืม เมืองข้าวแพง ภิกษุบิณฑบาตไม่ได้และลำบาก พ่อค้าม้าจัดข้าวแดงถวาย พระโมคคัลลานะจะให้ฉันง้วนดินหรือไปอุตตรกุรุ แต่ทรงห้าม สงฆ์ไม่สะดุ้งและไม่แสวงด้วยความอยาก ครบไตรมาสทรงลาพราหมณ์ เขาถวายสักการะและตั้งในสรณะ แล้วจาริกถึงสาวัตถี ชาวเมืองถวายอาคันตุกภัต ผู้อาศัยอาหารเหลือห้าร้อยในวิหาร กินอาหารประณีตแล้วหลับ ต่อมาโห่ร้องกระโดดและมวยปล้ำริมน้ำ ประพฤติวุ่นวาย ภิกษุสนทนาว่าคนเหล่านี้เงียบเมื่อข้าวยาก แต่เดี๋ยวนี้เปลี่ยนมาก ส่วนสงฆ์สงบทั้งยามขัดสนและยามพร้อม ทรงยกวาโลทกชาดก คนเหล่านี้เคยเป็นลาห้าร้อยดื่มน้ำหางกากผลไม้แล้วเมาเสียงดัง แต่ม้าห้าร้อยดื่มรสประณีตไม่เมา

อ่านเรื่องอื่นต่อ

เรื่องพระเถระผู้ตั้งอยู่ในธรรม

เรื่องการฟังธรรม

เรื่องภิกษุอาคันตุกะ

เรื่องหมอชีวก