เรื่องอายุวัฒนกุมาร
เปิดเรื่อง
พราหมณ์สองสหายทีฆลัมพิกะบวชภายนอกบำเพ็ญตบะสี่สิบแปดปี คนหนึ่งสึกมีครอบครัว เมื่อ
พราหมณ์สองสหายทีฆลัมพิกะบวชภายนอกบำเพ็ญตบะสี่สิบแปดปี คนหนึ่งสึกมีครอบครัว เมื่อสหายกลับมาจึงพาภรรยาลูกไปเยี่ยม สหายอวยพรพ่อแม่ให้อายุยืน แต่เมื่อเด็กไหว้กลับนิ่ง ถามแล้วรู้ว่าจะมีอันตรายในเจ็ดวัน เขาไม่รู้ทางป้องกันจึงให้ไปถามพระโคดม บิดากลัวตบะเสื่อม แต่เพราะรักลูกจึงไปเฝ้า พระศาสดาทรงอวยพรพ่อแม่และนิ่งต่อเด็ก ยืนยันอันตรายเช่นกัน แต่มีทางป้องกัน ให้จัดมณฑปหน้าบ้าน ตั่งกลางและอาสนะแปดหรือสิบหกรอบ พระศาสดาส่งภิกษุไปสวดพระปริตรไม่ขาดเจ็ดวัน วันที่เจ็ด พระศาสดาเสด็จมาเอง เทวดาผู้มีศักดิ์ใหญ่ประชุมกัน เทวดาผู้มีศักดิ์น้อยต้องถอยออกไป อวรุทธกยักษ์เคยบำรุงท้าวเวสวัณสิบสองปี ได้สิทธิ์จับเด็กในวันที่เจ็ด แต่ต้องถอยไปสิบสองโยชน์ จึงเข้าไม่ถึง พระศาสดาทรงสวดตลอดคืน ครบกำหนดยักษ์ไม่ได้เด็ก เช้าวันแปดทรงอวยพรและพยากรณ์อายุร้อยยี่สิบปี จึงตั้งชื่ออายุวัฒนกุมาร
ตัวอย่างภาพในเรื่อง
