เรื่องพระสารีบุตรเถระ
เปิดเรื่อง
ภิกษุถืออยู่ป่าสามสิบรูปเฝ้าพระศาสดา ทรงเห็นอุปนิสัยอรหัต จึงถามพระสารีบุตรถึงอิ
ภิกษุถืออยู่ป่าสามสิบรูปเฝ้าพระศาสดา ทรงเห็นอุปนิสัยอรหัต จึงถามพระสารีบุตรถึงอินทรีย์ห้าที่เจริญแล้วหยั่งสู่อมตะ ท่านตอบว่าไม่ได้อาศัยเชื่อผู้อื่น เพราะรู้เห็นและทำให้แจ้งด้วยปัญญาเอง ผู้ยังไม่รู้จึงต้องอาศัยเชื่อก่อน ภิกษุบางคนกลับเข้าใจว่าไม่เชื่อพระศาสดา ทรงแก้ว่าไม่ได้ปฏิเสธรัตนตรัย ผลทาน หรือกรรม แต่ธรรมที่แทงตลอดแล้วไม่ต้องอาศัยคำผู้อื่น และไม่เชื่อว่าบรรลุได้โดยไม่อบรม คาถาไม่เชื่อง่ายหมายถึงรู้เอง รู้สิ่งปัจจัยทำไม่ได้คือนิพพาน ตัดที่ต่อวัฏฏะ กำจัดโอกาสเกิด และคายความหวังด้วยกิจมรรคครบ ผู้แทงตลอดโลกุตรธรรมชื่อบุรุษสูงสุด การฝึกอินทรีย์ สมถะและวิปัสสนานำสู่การทำมรรคผลแจ้ง จบคาถา ภิกษุอยู่ป่าสามสิบรูปบรรลุพระอรหัตพร้อมปฏิสัมภิทา เทศนาเป็นประโยชน์แก่มหาชนอื่นด้วย



