เรื่องพระเมฆิยเถระ

เปิดเรื่อง

พระศาสดาประทับที่ภูเขาจาลิกา พระเมฆิยะจะไปอัมพวัน แม้ทรงขอให้รอจนภิกษุอื่นมาช่วย

พระศาสดาประทับที่ภูเขาจาลิกา พระเมฆิยะจะไปอัมพวัน แม้ทรงขอให้รอจนภิกษุอื่นมาช่วยอยู่ด้วย พระเมฆิยะไปแล้ว แต่ถูกวิตกสามอย่างครอบงำ จึงไม่สามารถประกอบความเพียรได้ เมื่อกลับ พระศาสดาเตือนว่าละทิ้งพระองค์ไว้ผู้เดียว ไม่ควรแล่นไปเร็ว ควรทำจิตให้อยู่ในอำนาจ ผู้มีปัญญาทำจิตที่ดิ้นรน กลับกลอก รักษายาก ห้ามยาก ให้ตรง ดุจช่างดัดลูกศร จิตที่ยึดกามถูกยกมาสู่วิปัสสนาย่อมดิ้นรน เปรียบปลาถูกยกจากน้ำ เพื่อให้รู้เหตุแห่งความยากในการฝึก การฝึกอาศัยศรัทธา ความเพียร สมถะ และวิปัสสนา ผู้มีปัญญาจึงไม่ทอดธุระแม้จิตยังดิ้นรน

อ่านเรื่องอื่นต่อ

เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง

เรื่องอุกกัณฐิตภิกษุ

เรื่องพระภาคิไนยสังฆรักขิตเถระ

เรื่องพระจิตตหัตถเถระ